Αυτή είναι μια Austin-Healey 3000 του '67 σε μπλε του πάγου.
Εξακύλινδρη εν σειρά, με 150 άλογα.
Το τέλειο, αν θες να πεις "Λατρεύω τα βρετανικά σπορ αμάξια
κι ας με πάρει και μαζί του, διάβολε!"
- Εμπρός; - Ρίκι;
- Ποιος; - Ο Τζέρι.
- Έλα, γεια. Τι λέει; - Τι κάνεις;
Έχω σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.
Θεέ μου, εκνευριστικό.
Ναι.
- Πάμε για καφέ; - Ναι.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Σήμερα καλώ τον καλό φίλο Ρίκι Τζερβές.
Είναι ένας πολύ αστείος, χαζούλης Άγγλος κωμικός.
Πολύ αστείος. Σκάω στα γέλια.
- Πώς σου φαίνεται; - Καλό!
- Αγγλικό. - Αλήθεια;
Αλήθεια;
Δεν ξέρω απ' αυτά.
- Από αμάξια; - Τίποτα.
- Κοίτα ζώνη! - Τι σου λέει;
Σαν θανάσιμη παγίδα!
Είναι.
Δεν παίζει να 'χει αερόσακο εδώ μέσα, ε;
Έχει, αλλά τον φουσκώνεις εσύ.
"Γρήγορα! Στουκάρουμε!"
Έτσι.
Είμαι πολύ φοβικός ως επιβάτης…
- Έχεις φάει; - Κάτι δημητριακά.
- Τι γλυκό! - Ποιο;
Τι δημητριακά;
Δεν μπορεί να ξεμείναμε ήδη από θέματα!
Αν συζητάμε αναλυτικά για τα δημητριακά, το τραβάμε από τα μαλλιά.
Τροχονόμος χορευτής!
Ναι, χορεύει. Κοίτα, το διασκεδάζει!
Κι αυτή χορεύει.
Είμαστε στο Fame!
Η Αϊρίν Κάρα!
Αυτή δεν έλεγε και το τραγούδι;
Ναι, το "Fame".
"Θα ζήσω για πάντα. Θα μάθω να πετώ".
Ναι.
"Θα με βλέπουν και θα πεθαίνουν". Με εισιτήριο;
Μάλλον το εννοούσε σε στιλ, "Είδα την Αϊρίν Κάρα. Πέθανα!"
- Α, σε τέτοιο στιλ. - Ακριβώς.
- "Πεθαίνω!" - "Πεθαίνω!"
- Ναι. - Μάλιστα.
Κοίτα αυτόν.
Είναι ανεξήγητο πώς οι άστεγοι έχουν εκπληκτικό μαλλί.
Ωραία αρχή το " Είναι ανεξήγητο".
Λες και το ψάχνουν φανατικά οι επιστήμονες εδώ και 25 χρόνια.
"Ξόδεψαν δισεκατομμύρια κρατικό χρήμα και δε βρήκαν τίποτα!
Ποιος παράγγειλε τη μελέτη;"
Λοιπόν, ξεκινάμε.
Όχι, φέρσου λογικά.
Τζέρι!
Χριστέ μου!
Κάτσε, στο Ληστεία αλά ιταλικά είσαι;
Γιατί πας έτσι;
Τώρα έγινε χειρότερο…
Τζέρι! Όχι ρε, γ…!
Πάμε με πάνω από 100 την ώρα.
Ούτε με 100.
Ας πάρουμε λεωφορείο.
Τζέρι.
Θεέ μου.
Τζέρι, γιατί είναι αστείο να φοβίζεις έναν ενήλικο άνθρωπο;
Έχει πλάκα ο φόβος.
Έχει πλάκα ο φόβος, ναι.
Ειδικά όταν δεν είναι μούφα.
Έχουμε συνηθίσει τον ψεύτικο φόβο.
Όλοι κάνουν τους τρομαγμένους.
Εδώ είν' αλήθεια! Είμαι σ' έναν τενεκέ, χωρίς αναρτήσεις.
Χριστέ!
Από πότε έχεις να φοβηθείς έτσι;
Από μια απονομή βραβείων που ίσως με χαντακώσει…
Εγώ εκεί βρίσκω αδρεναλίνη.
Μ' έστειλαν από τις Χρυσές Σφαίρες.
Όλο αυτό είναι κόλπο, για να ξανακάνεις και την επόμενη απονομή.
Ναι.
Και θα σε τρέχω με αυτό το φοβερό αμάξι, μέχρι να συμφωνήσεις.
Θεέ μου.
Νομίζω ότι τις δυο πρώτες φορές
ο κόσμος ξαφνιάστηκε.
"Τι θέλει αυτός ο Άγγλος και μας λέει όλα αυτά τα απαίσια πράγματα!"
Μετά, την τρίτη φορά, άρχισε το… "Αστεία λέει! Τώρα κατάλαβα!"
Πώς είχες παρουσιάσει τον Μελ Γκίμπσον;
"Μ' αρέσει το ποτό όσο στον καθένα,
εκτός αν μιλάμε για τον Μελ Γκίμπσον".
Πολύ καλό αστείο. Μ' αρέσουν τα ύπουλα αστεία.
Ναι. Χριστέ μου!
Δεν καταλαβαίνω γιατί η εταιρεία φαλίρισε,
λίγο μετά που έβγαλε αυτό το αμάξι.
Εσύ κρατιέσαι γερά, πάντως.
Ναι. Νιώθω σαν να με σέρνεις στον δρόμο μέσα σε τσίγκινη λεκάνη.
Έτσι νιώθω. Είναι…
Θεέ μου! Πρέπει να γυρίζεις σαν κουκουβάγια, για να δεις.
Δεν έχει καθρέφτη εδώ. Κάτσε, μη!
Τζέρι, μη…
Έχει καθρέφτη, να! Βλέπω καλά τι κάνω.
- Χριστέ! - Γιατί ανησυχείς;
Γιατί ανησυχώ;
Έλεγα, στην επιστροφή, να κατεβάσουμε και την οροφή.
Ναι, καλά.
Όχι, γ…
Έλα, Τζέρι. Είναι παράνοια!
Γ… Τι θες και το κάνεις αυτό!
Για καφέ πάμε, Χριστέ μου!
Δεν τρέχουμε να ξεφύγουμε από καμιά γ… βόμβα!
Δεν είναι αναγκαίο όλο αυτό!
Ακόμη κι ο Τζακ Μπάουερ είχε μία ώρα, ε;
Τώρα το έκανες αγώνα δρόμου;
Σαν σκηνή από το γ… Ρόνιν.
Ωραία γελάσαμε, για ν' αρχίσει η μέρα.
Πονάω και βασανίζομαι εδώ για όλον τον κόσμο.
- Για να διασκεδάζετε. - Ναι.
- Βέβαια. - Το 'πιασες!
Αν γελάς μαζί μου ή σε βάρος μου, πέτυχα.
- Έτσι. - Ναι.
Το πιο αστείο με τους "νευρικούς" επιβάτες
είναι ότι νομίζουν πως αυτό το χέρι μπορεί να κάνει κάτι.
Ναι, ξέρω.
Χριστέ μου! Κι είμαι και αθεϊστής!
Αν δεν έπαιζες στο πιο πετυχημένο, ίσως, κωμικό σίριαλ όλων των εποχών…
Γιατί ίσως; Ποιος διαφωνεί;
Και ποιος το υποστηρίζει, σε ρωτάω.
Αν δεν ήσουν τόσο πετυχημένος…
Ναι;
Πλούσιος, διάσημος, αγαπημένος, έτσι;
Σε παρακαλώ, λέγε.
Θα φαινόσουν λίγο σαν μανιακός τώρα.
Αυτά τα κάνουν οι τρελοί! Οδηγούν και χαχανίζουν που ο άλλος τρέμει.
"Ο Τζέρι σε καλεί σε μια εκπομπή.
Έχει τίτλο Δυο Κωμικοί Πάνε Βόλτα για Καφέ."
"Τέλεια".
"Θέλει να σε πάει βόλτα σ' όλη τη Νέα Υόρκη, με χίλια,
μ' ένα φονικό κουτί, και να γελάει".
Κοίτα! "Καλώς ήρθατε στο Σίτι Άιλαντ".
- Κοίτα ναυτικό περιβάλλον! - Ναι. Ωραίο.
- Υπέροχο είναι! Έλα! - Ναι.
Δεν έχουμε ξανάρθει.
Δε θα ερχόσουν ποτέ, αν δεν ήμουν εγώ!
- Όχι. - Δώρο σού κάνω.
Και θα σου χαρίσω και τη ζωή.
Ναι. Το δώρο της ζωής!
Το δώρο "ζωή"!
"Εποικίστηκε το 168…" Κοίτα!
Κάπως έτσι άρχιζαν οι ταινίες του '80.
Όπου έρχεται ένας συγγραφέας και μπλέκει στα δίχτυα…
- Μ' αρέσουν τα δίχτυα! - Σε κάτι.
Μ' αρέσει όταν μπλέκουν στα δίχτυα!
Δεν έπρεπε να μπλέκουν.
"Πάω σ' ένα ψαροχώρι". Και αμέσως…
- Μπλέκουν στα δίχτυα! - Ναι!
Κι ο λόγος είναι ότι δε βλέπεις τα δίχτυα που σε τυλίγουν!
Όχι.
Ποτέ δε βλέπεις ότι θα μπλεχτείς!
Τι θα 'λεγες αν, στην ηλεκτρική καρέκλα,
σου ζητούσαν δυο τελευταία λόγια;
Σε στιλ Γκάρι Γκίλμορ.
Που τα τελευταία του λόγια ήταν: "Πάμε να το κάνουμε!"
- Άντε! - Ναι.
Η θανατική ποινή με στενοχωρεί πολύ, ακόμη και να τη σκέφτομαι. Δε…
Δε συμφωνώ να…
να μπορεί το κράτος να ασκεί τέτοια βία.
Και η έκτρωση; Συμφωνείς να υπάρχει;
Ναι, αλλά… άλλο αυτό, έτσι;
Εντάξει, μπορείς να τα ρυθμίζεις όλα, όπως σου αρέσει.
Αν είσαι πλούσιος και διάσημος, όπως εσύ.
Ναι.
Κι όχι σαν εσένα,
που είσαι ένας απλός τύπος με ένα παλιό αμάξι,
και τρέχει στην εθνική, γελώντας σαν μανιακός,
γιατί κάποιος άλλος νιώθει ετοιμοθάνατος.
Έπρεπε να πω "Πάμε να το κάνουμε", όταν μπήκα εδώ.
- Θα πιείτε καφέ; - Ευχαρίστως!
- Έναν απλό φίλτρου με γάλα. - Εγώ με γάλα και κρέμα.
Μου φέρνετε δύο αβγά με δύο ασπράδια;
Τι εννοείς; Τέσσερα αβγά;
Δύο κρόκοι, δύο ασπράδια.
Αυτά είναι δύο αβγά.
- Τέσσερα είναι. - Όχι.
Δύο κρόκοι και δύο ασπράδια ίσον δύο αβγά. Τι εννοείς;
Δυο έξτρα ασπράδια, από πάνω…
Α, άρα τέσσερα ασπράδια, δύο κρόκοι.
- Σωστά. - Ναι.
Είσαι σαν βασιλόπουλο, ε;
Σου κρατούν μυστικά.
Αλλά θες… να μετέχεις.
Και λένε "Θέλει να οδηγήσει".
Και λέει κάποιος "Εντάξει, ας οδηγήσει".
"Θέλει μαζί διάσημους".
"Θέλει παρέα φίλους του που βγαίνουν στην τηλεόραση".
"Τηλεφώνησέ τους!"
Θέλετε μαρμελάδα στη φρυγανιά;
Όχι, ευχαριστώ.
Τέλεια. Ευχαριστώ.
- Πώς ήταν… - Τα αβγά σου;
Τι κάνουν αυτοί εδώ;
Είναι Τρίτη.
Στις 11 η ώρα;
Τι λες να είναι;
Θα μπορούσες να γίνεις καλός… δήμαρχος.
Να κάνεις βόλτα: "Θα βρω εγώ με τι ασχολείσαι".
"Εφημερίδα διαβάζω".
"Κοίτα μην είναι και τίποτ' άλλο.
Τα λέμε".
Αν και, όσο μεγαλώνω,
τόσο πιο πολύ μ' εκνευρίζουν αυτοί που τους αποκαλώ "οι άλλοι".
Πες ότι περνάει κάποιος. Λέω "Τι σέρνεις τα πόδια;
Δε θα σου τα σηκώσει κανείς! Εσύ τι χάσκεις;
Έτσι μασάνε τσίχλα;
Μη ρουφάς δυνατά τη μύτη σου δημόσια.
Μη φτύνεις κάτω".
- Θα σ' αρέσει η Σιγκαπούρη. - Γιατί;
- Τα ρυθμίζουν αυτά εκεί. - Αλήθεια;
Αστυνομία καλών τρόπων.
Έφτυσες κάτω την τσίχλα; Άρπα 50 βουρδουλιές.
Καλά, τώρα το παρατραβάς, ε;
- Δε νομίζω. Αν θες καθαριότητα… - Εγώ δε δέρνω.
- Κόσερ είναι αυτό; - Όχι.
Έφαγες μπέικον!
Τις χειροπέδες, κύριε Δικαστά.
- Μ' έπιασες. - Δε βγάζω εγώ τους νόμους.
- Εσύ! - Θες, όμως.
Ήθελες να 'σαι ο δήμαρχος που όλο λέει,
"Κλείσ' το στόμα! Μη μασάς τσίχλα έτσι!
- Μη σέρνεις τα πόδια σου". - Ναι.
Ποια ιστορική στιγμή θα 'θελες να δεις με τα μάτια σου;
Θα σου πω εγώ, να γίνει κουβέντα.
- Πες. - Την ομιλία στο Γκέτισμπεργκ.
Θα ήθελα να είμαι εκεί, στο πλήθος που την άκουγε.
Εσύ θα 'θελες να δεις τον Τσόρτσιλ να γράφει;
Ή μήπως να 'σαι στο καταφύγιο του Χίτλερ όταν ούρλιαζε;
Θα φοβόμουν λίγο, αλλά ύστερα από τη βόλτα αυτή,
ο Χίτλερ δε με φοβίζει.
Μιλάω ειλικρινά.
Ευχαριστώ.
Την τελευταία μέρα οι Ρώσοι επέλαυναν…
ήταν 200 μέτρα πιο πέρα.
Παντρεύτηκε την Εύα Μπράουν.
Έφαγαν την τούρτα τους, ήπιαν λίγη σαμπάνια.
Πήγαν νωρίς να πλαγιάσουν.
Το άλλο πρωί
τη δηλητηρίασε και μετά αυτοπυροβολήθηκε,
κι ο κηπουρός έκαψε τις σορούς τους, έτσι;
- Πες ό,τι θες για τον Χίτλερ… - Ναι.
Ήταν φριχτός μήνας μέλιτος.
Μάπα μήνας μέλιτος!
Το αστείο εδώ ήταν το… "Πες ό,τι θες για τον Χίτλερ".
Πάω στην τουαλέτα να πάρω ένα βάλιουμ για τον γυρισμό,
αν δε σε πειράζει.
Εντάξει.
Χριστέ μου, σαν ελεύθερη πτώση είναι.
Ξέρω, φανταστικό. Δε νιώθεις ζωντανός;
Ναι.
- Έστω για λίγα λεπτά ακόμη; - Σκάσε!
Στοίχημα, το αμάξι είναι κούκλα.
Παράδεισος!
Λες να φαινόμαστε γκέι;
Σιγά που με νοιάζει.
Φοράμε στιλάτα γυαλιά, έχουμε κατεβάσει την οροφή…
- Ναι. - Σε αδερφίστικο κάμπριο…
- Ναι. - Γκέι θα φαινόμαστε.
Αυτό να το πεις όταν δεν ανοίξουν τα αλεξίπτωτα.
Κι όταν με πατήσουν, να πεις…
"Φαινόμαστε γκέι;"
Δεν πειράζει. Δεν έχει σημασία.
Θεέ μου.
Δεν το ξανακάνω ποτέ αυτό!
Όπα! Τι σκ…;
Υποτιτλισμός: Γιάννης Ανδρέου